Eskiden Şanlıurfa'da ne şatafatlı düğün salonları vardı ne de bugünkü gibi kısıtlı saatler.
Düğünler mahalle aralarında, geniş meydanlarda ya da evlerin o koca avlularında yapılırdı.
Düğünün kalbi ise davulun gümlemesi ve zurnanın o içli sesindeydi.
O ses yükseldi mi, tüm mahalle bir araya gelir, halaylar samimiyetle çekilirdi.
Şimdilerde salonlar konforlu ama o meydanlardaki birlik ve beraberlik ruhunu özlememek elde değil.
Şimdilerde o güzel düğünleri özlemle arayanlar derin bir iç çekiyor.
