Harranlı gazeteci İbrahim Taş'ın aktardıklarına göre Akçakale Tren İstasyonu 11 Temmuz 1914’te Tel Abyad adıyla açıldı.
Osmanlı İmparatorluk Bağdat Demiryolu Şirketi (CIOB) tarafından, Berlin–Bağdat hattının Halep–Nusaybin kesiminde inşa edildi. O yıllarda burası henüz “Akçakale” değildi.
Sınır çizilmeden önceki adı Tel Ebyâd, yani Beyaz Tepe idi.
Cumhuriyet’in ilanından sonra, 1923’te istasyonun adı da ilçenin adı gibi Akçakale oldu.
Bu hat, Sultan II. Abdülhamid döneminde 1903’te başlayan büyük projenin bir parçasıydı.
İstanbul’dan Konya’ya, oradan güneydoğuya uzanan demiryolu, hem askerî hem ticari hem de insani bir damardı.
İstasyon 1918’den sonra farklı şirketler tarafından işletildi: DHP, CNS, BANP, sonra Cenup Demiryolları. 1948’de TCDD’nin eline geçti.
O günden sonra onlarca yıl boyunca yolcu ve yük trenleri buradan geçti.
Gaziantep–Nusaybin seferleri, asker sevkiyatı, tarım ürünleri, sınır ticareti…Hepsi bu peronlardan aktı.
Eski günlerde istasyon “ana baba günü” olurmuş. Çocuklar simit, su, lahmacun satarmış.
Aileler geçimini buradan sağlarmış. Trenin düdüğü duyulunca mahalle uyanırmış.
2011’de Suriye iç savaşı başladı. Hat güvenlik gerekçesiyle kapatıldı. Rayların üzerine beton bariyerler konuldu. Tren sesi kesildi. Yaklaşık on dört-on beş yıl boyunca istasyon atıl kaldı.
Şanlıurfa’nın tek tarihi tren garı, kaderine terk edilmiş gibi durdu. Halk şimdilerde raylardan yılan gibi kayıp giden trenlerin yeniden faliyete geçeceği günü sabırsızlıkla bekliyor. Çünkü burası sadece ulaşım noktası değili; sınırın iki yakasını, tarlayı pazara, köyü şehre bağlayan bir köprü...
